ΕΘΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΓΙΑ ΤΗΝ
ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΠΟΙΗΣΗΣ
Έδρα Εθνικής Επιτροπής:
ΕΘ.Ι.ΑΓ.Ε,
Τέρμα Αλκμάνος, Ιλίσια, ΤΚ 11528, Τηλ. 2107795600, Fax. 2107795600
Αλατούχα
εδάφη στην κατώτερη ζώνη της περιοχής Καλλονής Λέσβου
Η
Ερημοποίηση είναι η υποβάθμιση της γης στις ξηρές, ημίξηρες και ύφυγρες περιοχές,
η οποία προκύπτει ως αποτέλεσμα πολλών παραγόντων στους οποίους περιλαμβάνονται
οι κλιματικές διακυμάνσεις και οι ανθρώπινες δραστηριότητες (Παγκόσμια Διάσκεψη
Κορυφής του Περιβάλλοντος, 1992). Η υποβάθμιση που προκαλείται από την ερημοποίηση
αναφέρεται στη μείωση ή απώλεια παραγωγικότητας των γεωργικών και δασικών εκτάσεων.
Η κυριότερη διεργασία που είναι υπεύθυνη για την ερημοποίηση είναι η διάβρωση,
γιατί επιφέρει δραστική μείωση του βάθους, της γονιμότητας και της παραγωγικότητας
των εδαφών καθώς και της βλάστησης. Η Ερημοποίηση εκτός από περιβαλλοντικές
επιπτώσεις, έχει και αρνητικές κοινωνικές και οικονομικές συνέπειες, αφού η υποβάθμιση
των φυσικών πόρων, οδηγεί στην μείωση της παραγωγικότητας ενός τόπου και κατ’
επέκταση του αγροτικού εισοδήματος, μετατοπίζοντας τον πληθυσμό σε περιοχές με
περισσότερες δυνατότητες απασχόλησης. Ο Ελλαδικός χώρος εμφανίζεται έντονα
υποβαθμισμένος με πολλές περιοχές να αντιμετωπίζουν υψηλό κίνδυνο ερημοποίησης.
Οι περιοχές υψηλού κινδύνου ερημοποίησης είναι μεγάλο μέρος της Στερεάς Ελλάδας,
το μεγαλύτερο μέρος της Πελοποννήσου, η ορεινή ζώνη των Ιόνιων νήσων, τα νησιά
του Αιγαιού, η Εύβοια, η ανατολική Κρήτη, τμήματα της Θεσσαλίας, Μακεδονίας και
Θράκης. Πρόσφατες μελέτες έδειξαν ότι το 35% του Ελλαδικού χώρου χαρακτηρίζεται
υψηλού κινδύνου, το 49% μέτριου κινδύνου και το υπόλοιπο 16% θεωρείται χαμηλού
κινδύνου ερημοποίησης (Ελληνική Επιτροπή για την Καταπολέμηση της Ερημοποίησης,
2001).